04 oktober 2009

Niet gelezen: "Een verhaal van liefde en duisternis", Amos Oz

Een verhaal van liefde en duisternisAchterflap: Amos Oz groeit op als enig kind van een afstandelijke, rationele vader en een romantische, depressieve moeder. Zijn familieleden observeert hij als waren ze tragikomische personages uit het werk van Tsjechov en Tolstoj. Wanneer hij twaalf is, pleegt zijn moeder zelfmoord, een gebeurtenis waarover hij vervolgens jarenlang zwijgt en die zijn verdere leven tekent.
Op meesterlijke wijze vervlecht Oz het verhaal van zijn eigen persoonlijke leven met hondertwintig jaar familiegeschiedenis, die begint in Odessa en via Polen en Praag eindigt in het door vluchtelingen, pioniers en Holocaust-overlevenden bevolkte Israël.

Ik had al veel goeds gehoord over Oz, maar deze eerder autobiografische roman sloeg dik tegen. Ik mag Oz' schrijfstijl heel erg, maar zijn liefde voor details heeft mij meermaals het boek zuchtend doen opzij leggen. Zijn familiegeschiedenis probeert hij hier en daar met een humoristische ondertoon te verlichten, maar soms zijn de opsommingen bladzijden lang. Bovendien noemt hij tientallen, zoniet meer dan honderd namen van mij volslagen onbekende Israëlitische en Oost-Europese schrijvers en komen er zoveel verschillende namen in het boek voor dat er op den duur geen touw meer aan vast te knopen viel.
Toch heb ik het volgehouden tot over de 200 bladzijden... Veel moed aan degenen die het ook willen proberen!

* 2/10 *

De commentaren zijn gesloten.