28 december 2009

Gelezen: "Eragon", Christopher Paolini

EragonAchterflap: "Het leven van de jonge boerenzoon Eragon verandert van de ene dag op de andere als hij op jacht in de wouden van het onherbergzame Schild een raadselachtige blauwe steen vindt. Aanvankelijk is Eragon blij met de vondst, maar tot zijn grote teleurstelling wil geen van de handelaren die jaarlijks door de Palencarvallei trekken de steen van hem kopen. Dan geeft de steen zijn geheim prijs - ingeluid door barsten in het oppervlak is de sprakeloze Eragon getuige van de geboorte van een drakenjong. Tussen Eragon en de draak, Saphira, ontstaan een hechte band."

Het gaat nog door, die nogal gedetailleerde flaptekst, maar dit stukje vat al de eerste 40 bladzijden samen. Aangezien ik al wist dat de zonderlinge steen een drakenjong herbergde, heb ik dat eerste stuk ongeduldig doorgelezen, waarom hadden die sukkels niet dóór dat het een ei was en geen steen, tot 't dan eindelijk zover was. Eragon en zijn draak beleven vervolgens allerlei gruwelijke maar tegelijk fantastische avonturen.

Je kan zeggen dat 't het zoveelste fantasyverhaal met dwergen, elfen en mensen is, Lord of the Rings alike, maar deze wereld heeft het unieke van een Drakenrijder, de speciale diepe band tussen draak en mens, die mij fascineert. Ik was er compleet mee weg. Ik stond met hen op en ging met hen slapen. Dat boek moest zo snel mogelijk uit!

En te weten dat Paolini 15 was toen hij begon met het schrijven van Eragon, het eerste deel van de Erfgoedtrilogie. Jaloers!

* 9/10 *

De commentaren zijn gesloten.