25 februari 2010

De regenboog heeft maar acht kleuren - Peter Pohl

regenboogHeinrich is nog een kleuter als hij na de Tweede Wereldoorlog met zijn mama naar haar geboorteland Zweden terugkeert. Zijn vader is voor Duitsland gestorven en ze worden opgevangen door Heinrichs grootvader. De kinderen uit de buurt pesten Heinrich tot hij geen woord Duits meer spreekt en zichzelf Henrik noemt.

Henrik heeft een streepje voor op andere kinderen: hij vergeet nooit en hij weet van de Kwade Krachten die het leven bepalen. Zo mag hij nooit zijn huis verlaten, want als hij terugkeert zal alles veranderd zijn. Verlangen naar de toekomst is uit den boze, en hij moet oppassen met van mensen te houden, want mensen van wie hij houdt, sterven onvermijdelijk. Zoals zijn vriendjes back in Duitsland tijdens de bombardementen. Of zoals zijn eerste Zweedse vriendje dat met zijn slee onder een vrachtwagen terechtkomt. En zijn tweede vriendje, dat verdrinkt in het zwembad. Altijd wanneer Henrik éven niet kijkt...

Dan ontmoet hij Ylva, het eerste meisje dat zijn wereld betreedt. Zij redt hem van zijn pesters en leert hem geloven in, ja zelfs verlangen naar een toekomst. Maar dan slaat het noodlot toe - when you least expect it.

De titel verwijst naar de sprookjes die Henriks opa hem heeft verteld, en die Henrik verder heeft verzonnen. Hoeveel kleuren heeft de regenboog? Zeven, ziet hij als hij zeven is. Maar op zijn achtste verjaardag, die samenvalt met die van Ylva, zien ze allebei in de spiegel dat de regenboog nu acht kleuren heeft. En daar zal het bij blijven, zo voorspelt de titel al.

Ik heb dit boek intussen al meermaals gelezen, en telkens weer grijpt het mij aan, tijdens mijn zwakste momenten huil ik zelfs voluit om zoveel pech - vooral omdat ik mezelf in Henrik herken: ook ik durf niet uitkijken of verlangen naar een leuke gebeurtenis, omdat het dan gegarandeerd misloopt, zo heeft het verleden meermaals bewezen. (Niet dat er in mijn omgeving al mensen gestorven zijn. Maar dat kan nog komen, he.)

Peter Pohl kruipt zelf helemaal in de huid van zijn hoofdpersonage. De zinsconstructies zijn die van een zevenjarige, zodat je je als lezer in Henriks hoofd waant. Pohl bezit het ongelooflijke vermogen een verhaal zo neer te zetten dat, hoe ongeloofwaardig het op het eerste zicht lijkt, je er toch onverwoordelijk in gaat geloven. Naar 't schijnt zou het grootste deel van zijn boeken (27 stuks!) gebaseerd zijn op zijn leven. Ge moet niet vragen hoe triest dat was... Hoedanook er zijn slechts vier boeken van hem uit het Zweeds vertaald naar een leesbare taal. Allemaal lezen!
(En op een dag zal ik Zweeds leren en de vervolgboeken van 'De regenboog heeft maar acht kleuren' lezen. Goed voornemen.)

De commentaren zijn gesloten.