10 november 2010

Gelezen: "Valentina's schoenen", Adriana Trigiani

valentinas.jpgAchterflap: De Angelina Shoe Company, sinds 1903 makers van exclusieve Italiaanse trouwschoenen en nu gevestigd in New York, bevindt zich in financiële problemen. De 33-jarige Valentina Roncalli is de meest getalenteerde leerling van haar grootmoeder. Het is aan Valentina om de familietraditie aan de moderne tijd aan te passen en zo het bedrijf te redden. 
Hoewel Valentina haar handen al vol heeft aan een ontluikende romance, haar vele familieverplichtingen en een ontwerpwedstrijd voor een gerenommeerd warenhuis, besluit ze af te reizen naar Italië om nieuwe technieken te leren voor een ontwerp waarmee ze iedereen versteld zal doen staan. Daar, in Toscane, Napels en op Capri, doet Valentina een ontdekking die haar leven verandert op een manier die ze zich nooit had kunnen voorstellen...

De cover leek me zo leuk, het verhaaltje heerlijk oppervlakkig, het soort waar je ontspannen in weg kan soezen. En raad 'ns, dat was het ook! Niet meer dan een romannetje, het verhaal over een jonge Amerikaanse vrouw met verre Italiaanse roots, een grote familie, een desastreus liefdesleven en geen doel in het leven, tot ze haar passie voor het schoenmakersvak ontdekt en tijdens een vakantie door het land van haar voorouders verliefd wordt.
Het had wel zeker met 1/3 kunnen ingekort worden want mevrouw Trigiani houdt heel erg van details, zeker als het over het uiterlijk van haar personages gaat: als lezer weet je altijd exact wie wat draagt, gaande van kleur tot lengte van de rok. Zucht. 

In het tweede deel trekt Valentina dan eindelijk naar Italië. Opnieuw voelde ik het vanbinnen knagen, alsof ik ginds was, ja lezen is ook een beetje vakantie nemen soms!

Een boek over schoenen en liefde, wat wil een vrouw nog meer? Het vervolg lezen, jep.

*7/10*

De commentaren zijn gesloten.