13 juli 2011

Gelezen: "De Stad van de Dromende Boeken", Walter Moers

Walter Moers, fantasie, familieWelkom in de wondere wereld zonder mensen... Zamonië geheten.
Hoofdpersonage Hildegard is een lintworm uit de Lintwormburcht en dus gedoemd om zijn leven al schrijvend door te brengen. Om zijn jeugd af te sluiten, trekt hij naar dé boekenstad bij uitstek, Boekheem, waar het krioelt van de antiquaraten, vreemde wezens, schrijvers-in-spe en magie. Het gevaar loert om de hoek.

De arme Hildegard werkt zich algauw in de nesten en komt in het onontwarbare labyrint onder de stad terecht. Hier huizen zoveel mysterieuze monsters dat het er niet op lijkt dat hij ooit nog levend het daglicht zal weerzien. Het barst er van de boeken: gouden, gevaarlijke, giftige, behulpzame, vreedzame, verslindende, verslavende enzovoorts.
Bovendien loopt hij de legendarische Schaduwkoning tegen het lijf en hangt er een premie boven zijn hoofd zodat ook de boekenjagers hem op de hielen zitten...

Het boek is te groots opgezet. De gecreëerde wezens en de bizarre wereld komen niet echt over, eerder gekunsteld en een beetje "erover". De nietswetende lintworm komt bovendien zo arrogant over dat hij mijn sympathie niet kan wegdragen en ik bijna had gewild dat hij was opgevreten door een "spinxxx".
Het verhaal zelf was wel goed gevonden, de wezentjes ook mooi verzonnen, gelukkig waren er hier en daar tekeningen want het ontbrak me vaak aan voldoende verbeeldingskracht om me ze voor te stellen: met woorden alleen lukte het niet.

Ik had al heel wat gehoord over dit boek dus misschien waren mijn verwachtingen te hoog, maar het heeft ze zeker niet ingelost. Jammer.

*7/10*

De commentaren zijn gesloten.