12 november 2010

Gelezen: "Morgenrood", Stephenie Meyer

morgenrood1.jpgAchterflap: Bella Swan heeft een roerig jaar vol verleidingen, verlies en strijd achter de rug en staat nu voor het ultieme keerpunt. Ze wordt verscheurd door haar intense passie voor Edward enerzijds en haar grote vriendschap met Jacob anderzijds. Kiest ze voor de duistere maar verleidelijke wereld van de onsterfelijken, of besluit ze toch een volledig menselijk en dus sterfelijk leven te leiden? Bella is de schakel geworden in het eeuwigdurende conflict tussen de weerwolven en de vampiers. Haar keuze bepaalt het lot van beide stammen.

Meedoen aan hetzes kan ik niet laten, en hoezeer ik de stationsromannetjes hapklare schrijfstijl van Meyer ook veracht, ze weet haar lezers vast te houden van de eerste tot en met de laatste zin vol drama en voorspelbaarheid; een soap is er niks tegen.
In dit boek gaat haar fantasie er echt vér over, ja ze heeft zich eens goed laten gaan, alle remmen los! Vampiers die seks hebben met mensen? Mensen die zwanger worden van vampiers en bijna worden opgegeten door hun foetus? Een weerwolf die zich laat "inprenten" door een halfvampier?
De werkelijkheid, en daarbij ook de herkenbaarheid die ik toch wel nodig heb bij het lezen van een boek, was in dit laatste (thank god) deel van de Twilight-reeks ver zoek.
En Bella blijft een domme sijep.
Prima zwembadlectuur; dat is ook waar ik het in één ruk heb uitgelezen. Verslaafd in no time. En blij dat de hetze nu voorbij kan gaan.

* 7/10 * 

25 februari 2010

De regenboog heeft maar acht kleuren - Peter Pohl

regenboogHeinrich is nog een kleuter als hij na de Tweede Wereldoorlog met zijn mama naar haar geboorteland Zweden terugkeert. Zijn vader is voor Duitsland gestorven en ze worden opgevangen door Heinrichs grootvader. De kinderen uit de buurt pesten Heinrich tot hij geen woord Duits meer spreekt en zichzelf Henrik noemt.

Henrik heeft een streepje voor op andere kinderen: hij vergeet nooit en hij weet van de Kwade Krachten die het leven bepalen. Zo mag hij nooit zijn huis verlaten, want als hij terugkeert zal alles veranderd zijn. Verlangen naar de toekomst is uit den boze, en hij moet oppassen met van mensen te houden, want mensen van wie hij houdt, sterven onvermijdelijk. Zoals zijn vriendjes back in Duitsland tijdens de bombardementen. Of zoals zijn eerste Zweedse vriendje dat met zijn slee onder een vrachtwagen terechtkomt. En zijn tweede vriendje, dat verdrinkt in het zwembad. Altijd wanneer Henrik éven niet kijkt...

Dan ontmoet hij Ylva, het eerste meisje dat zijn wereld betreedt. Zij redt hem van zijn pesters en leert hem geloven in, ja zelfs verlangen naar een toekomst. Maar dan slaat het noodlot toe - when you least expect it.

De titel verwijst naar de sprookjes die Henriks opa hem heeft verteld, en die Henrik verder heeft verzonnen. Hoeveel kleuren heeft de regenboog? Zeven, ziet hij als hij zeven is. Maar op zijn achtste verjaardag, die samenvalt met die van Ylva, zien ze allebei in de spiegel dat de regenboog nu acht kleuren heeft. En daar zal het bij blijven, zo voorspelt de titel al.

Ik heb dit boek intussen al meermaals gelezen, en telkens weer grijpt het mij aan, tijdens mijn zwakste momenten huil ik zelfs voluit om zoveel pech - vooral omdat ik mezelf in Henrik herken: ook ik durf niet uitkijken of verlangen naar een leuke gebeurtenis, omdat het dan gegarandeerd misloopt, zo heeft het verleden meermaals bewezen. (Niet dat er in mijn omgeving al mensen gestorven zijn. Maar dat kan nog komen, he.)

Peter Pohl kruipt zelf helemaal in de huid van zijn hoofdpersonage. De zinsconstructies zijn die van een zevenjarige, zodat je je als lezer in Henriks hoofd waant. Pohl bezit het ongelooflijke vermogen een verhaal zo neer te zetten dat, hoe ongeloofwaardig het op het eerste zicht lijkt, je er toch onverwoordelijk in gaat geloven. Naar 't schijnt zou het grootste deel van zijn boeken (27 stuks!) gebaseerd zijn op zijn leven. Ge moet niet vragen hoe triest dat was... Hoedanook er zijn slechts vier boeken van hem uit het Zweeds vertaald naar een leesbare taal. Allemaal lezen!
(En op een dag zal ik Zweeds leren en de vervolgboeken van 'De regenboog heeft maar acht kleuren' lezen. Goed voornemen.)

10 februari 2010

Gelezen: "Dertien", David Mitchell

dertienAchterflap: "De dertienjarige Jason Taylor heeft een spraakgebrek, en dat maakt hem niet erg populair op school. Ook thuis is het moeilijk zijn plek te vinden tussen een moeder die opeens besluit een carrière te beginnen, een vader met een buitenechtelijke relatie en een oudere zus die hem 'Het ding' noemt. Totdat Jason leert hoe hij met taal de werkelijkheid kan bezweren."

Beetje langdradig boek, dat zal elke lezer moeten toegeven. Het was me lang niet duidelijk waar we precies naartoe gingen, de verteller en ik; wat was 's mans bedoeling toch? Bleek het hele boek, zoals de alwetende achterflap uiteraard doet vermoeden, zich te concentreren op Jason en zijn opgroeien, op zijn worsteling met het gesproken woord en de gevaarlijke jongens in de klas, en op zijn voorzichtig geuite poëzie. Dat vader moeder bedroog had ik pas op het einde door, samen met Jason zélf. Naïef als alle kinderen en LJ's op deze wereld zijn.

Ik vind dat achterflappen moeten afgeschaft worden. Ze verklappen te veel van de inhoud, ze ontnemen je de zin om te beginnen lezen want je weet toch al wat er allemaal gaat gebeuren, en ze zijn totaal overbodig. Tenzij om te weten waarover 't boek gaat maar dat is voor een wurm gelijk ik niet nodig, ik vreet me een weg door alles heen immers.

Enfin, toch maar een * 7/10 *

24 januari 2010

Gelezen: "Eclips", Stephenie Meyer

eclipsEvil vampier Victoria's woede is nog niet geblust en ze zint nog steeds op bloederige wraak. Ze bijt een heel leger bij elkaar om Bella te kunnen vermoorden, maar haar vampierfamilie krijgt hulp van de weerwolven - een oplossing waarmee ik honderd bladzijden eerder op de proppen kwam dan die bende gezworen aartsvijanden.

Bella beseft eindelijk dat ze wél verliefd is op haar weerwolf, maar dat haar hart onvermijdelijk bij Edward hoort - wat is dat toch met Meyers onuitstaanbare geloof in 'the one', dat bij weerwolven zelfs volledig onvermijdelijk is waardoor het tussen Bella en Jacob nooit had kunnen lukken btw?

Mja, sorry als ik met bovenstaande zinnetjes het ganse derde Twilightdeel heb samengevat en daarmee dus ook de plot heb verraden, maar het verhaal wordt zwakker met elk deel en bewijst zo eens te meer dat sequels op niks trekken en totaal overbodig zijn. Als je als schrijver niet alles in één boek kan vertellen, word dan aub een soapschrijver. En nee, je bent pas een schrijver als je weet waar je verhaal moet eindigen om de boel nog een béétje geloofwaardig te houden.

Inleven in om aandacht zeurende Bella en haar onbaatzuchtige vampier gaat me daarnaast steeds moeilijker af. Sorry maar ik vind Jacob véél leuker... Bella's angst om te trouwen is overdreven banaal, Edwards preutsheid zorgt voor een irritant halfbeantwoorde "Kunnen vampiers nu seks hebben of niet?!" vraag en gebeten wordt ze ook nog steeds niet.

Op naar het vierde deel, dat blijkbaar nog niet uit is. Houden zo, zodat ik niet direct in de verleiding kom om mijn tijd en geld eraan te verspillen.

* 7/10 * omdat het las als een trein. Op de trein, maar ook op de sofa.

05 januari 2010

Gelezen: "Nieuwe maan", Stephenie Meyer

nieuwe maanAchterflap: "Voor Bella Swan is slechts één ding belangrijker dan het leven zelf: Edward Cullen. Maar verliefd zijn op een vampier is nog veel gevaarlijker dan ze ooit had kunnen denken. Edward heeft Bella al eens gered uit de klauwen van een slechte vampier, maar nu hun gewaagde relatie alles wat hen lief is bedreigt, komen ze pas echt in de problemen."

Die achterflap slaat echt nergens op. Bella, lieve Bella, wordt in het begin van dit tweede Twilightdeel door Edward gedumpt. Hij en zijn familie zoeken andere oorden op en ze laten arme Bella alleen achter. En dat terwijl de bloeddorstige Victoria daar nog ergens rondzwerft. En plots stikt het in dat saaie dorpje ook nog eens van de weerwolven, 's vampiers grootste vijand. Uiteraard blijkt één van haar aanbidders (want die heeft ze blijkbaar genoeg), de in den beginne zonnige Jacob, één van hen te zijn. Klaar om haar met zijn stoere brede borstkas te beschermen tegen die boze vampiers! O dilemma: Edward-Jacob, vampier-weerwolf? Edward keert net op tijd terug in haar leven om de keuze voor haar makkelijker te maken. Terwijl die saaie sufkop haar niet eens in een vampier wil veranderen! (Maar ik vermoed dat Meyer dat wil behouden als climax voor het vierde en laatste deel. Als het al gaat gebeuren.)

Maar dat dat kieken van een Bella op 't einde zijn huwelijksaanzoek bijna afwijst, kan er bij mij niet in.

Bon, dit tweede deel was nog steeds meeslepend, maar te veel toevalligheden in één verhaal. Hoog tijd dat Bella verandert zodat ik eindelijk te weten kan komen hoe vampiers seks hebben. En hoe zit dat als Bella, momenteel immers nog mens en vrouw zijnde, menstrueert? Dan verscheuren die bloedzuigers haar toch metéén?
Zou Meyer ergens een FAQ over haar vampiers hebben?

29 augustus 2009

Gelezen: "Het gouden kompas", Philip Pullman

Het gouden kompasAchterflap: Als Lyra's vriend Roger verdwijnt, zijn zij en haar daemon Pantalaimon vastbesloten hem te vinden. Hun zoektocht leidt hen naar de bleke schoonheid van het Noorden, waar gepantserde beren over het ijs heersen en heksenkoninginnen door de bevroren lucht vliegen - en waar een groep wetenschappers experimenten uitvoert die te afschuwelijk zijn voor woorden. Lyra trotseert deze vreemde gevaren, om dan te ontdekken dat er een groter avontuur op haar wacht - een avontuur dat haar zelfs verder dan het Noorderlicht zal voeren...

Fantasy, nog steeds mijn favoriete genre. Ik laat me meeslepen naar andere werelden en hoewel het op de eerste bladzijden serieus aanpassen is omdat Pullman amper uitleg geeft bij dingen als 'daemon' en 'anbarisch licht', die je later wel stukje bij beetje begint te snappen, was ik na één hoofdstuk volledig verkocht. Voor ik 't wist, was ik Lyra geworden en had ik ook een daemon en voelde ik dezelfde wanhopige angst toen ze de daemon van de mens wilden afsnijden, o vreselijk!!
Hier en daar ergerde ik me een beetje aan 'toevalligheden', maar als je 't boek moet geloven, is het allemaal louter lotsbestemming. Hoedanook, ik wil het vervolg lezen en de film zien!

* 7,5/10 *

26 juni 2009

Gelezen: “Twilight”, Stephenie Meyer (filmeditie)

TwilightAchterflap: Als Isabella Swan naar het regenachtige Forks verhuist en de mysterieuze en aantrekkelijke Edward Cullen ontmoet, neemt haar leven een spannende en beangstigende wending. Edward, met zijn krijtwitte huid, gouden ogen, betoverende stem en bovennatuurlijk gave, is zowel onweerstaanbaar als ongenaakbaar. Tot nog toe heeft hij zijn ware identiteit verborgen weten te houden, maar Bella is vastbesloten achter zijn duistere geheim te komen.

Gelezen omdat ik zo nieuwsgierig was naar hoe terecht de hele hele mediaheisa rond dit moderne vampierenverhaal is. De ene is er héél lovend over, de ander kon het boek niet uitstaan; de meningen zijn verdeeld maar iedereen heeft er wel één. Ik was vanaf bladzijde 1 compleet weg van Bella. Misschien omdat ik mijn hart altijd verlies in liefdesverhaaltjes; kan er niet aan doen, ze slepen me mee, ik word het hoofdpersonage dat den prooi valt aan die allesoverheersende liefde en niemand die me dan nog tegenhoud om het boek in één ruk uit te lezen.
Dat je uit de laatste zinnen niet kunt afleiden of Edward Bella nu gebeten heeft of niet, ergerde mij mateloos. Gelukkig bracht de film (en het lezen van de achterflap van het vervolg) meer opheldering.
Leest vlot weg en is heerlijk romantisch soms!!

* 8/10 *

25 juli 2008

Gelezen: "The dark is rising", Susan Cooper

Will is een heel gewone jongen, maar hij is de 7de zoon van een 7de zoon, en op zijn 11de verjaardag, kort voor Kerstmis, ontdekt hij dat hij een 'Old One' is, één van het Licht, zij die al eeuwenlang strijden tegen de Duisternis. Geholpen door Merriman en andere Old Ones, moet hij op zoek naar de zes Signs. De tijd dringt, want de Duisternis houdt het dorp in z'n greep met de ergste koude- en sneeuwgolf in eeuwen...

Ik heb het boek in het Engels gelezen (omdat de Nederlandse versie uitgeleend was) en misschien komt het daardoor dat ik me niet zo goed kon inleven in het verhaal en me er niet door liet meeslepen, of misschien deed ik dat zeer bewust (zelfbescherming) na de scène op zolder, waar Will z'n kamer had en de Duisternis plots héél dichtbij was, want van die griezeltoestanden word ik ook enorm bang, zeker als ik alleen ben in een donker huis...
Hoedanook kwam het verhaal me soms nogal ongeloofwaardig over en leek het niet vooruit te gaan: de Duisternis viel aan, werd verjaagd, viel weer aan... Maar dat komt misschien ook door het Engels, want in het Nederlands vliegen mijn ogen over de pagina's en kan ik vrij diagonaal lezen zonder al te veel te missen, maar hier moest ik elk woordje lezen om me een beeld te kunnen vormen, en het boek gebruikt veel fantasierijke en moeilijkere woorden dan in een gemiddelde soapserie voor volwassenen hoor!

Het boek is verfilmd tot The Seeker. Er komen wel dezelfde personages in voor, maar de situaties en gebeurtenissen enzovoorts zijn helemaal anders! (Zo heeft Will helemaal geen tweelingbroer, woont hij al heel z'n leven in dat Engelse dorp en is hij dus geen Amerikaan, moet hij helemaal geen spectaculaire duiken in het verleden nemen om de Signs te vinden, enzoovorts.)
Ik zou niet kunnen zeggen of ik het boek of de film beter vond, want ze lijken in niets op elkaar.

*7/10*

Gelezen: "Roosje Zondernaam en het Woud van Vergeten", Gareth Owen

Roosje valt van een trap en wordt wakker in een vreemde, mysterieuze wereld. Ze weet niets meer van vroeger; enkel haar voornaam kan ze zich herinneren. Geholpen door de jongen Alastair probeert ze weg te komen uit het bos, maar ze loopt in de val van een heks, die de jeugd van meisjes inpikt door hen te doden... Zal ze ooit wakker worden uit deze nachtmerrie?

Tien jaar geleden, ik was toen elf, mocht ik voor het laatst meedoen aan Bibliotje, een wedstrijd van de bibliotheek waarvoor je vijf boeken moest lezen en rangschikken van 1 tot 5. Roosje Zondernaam stond bij mij op één, en mijn leespas werd eruit geloot en ik won dit boek.
Het is een mysterieus, af en toe echt griezelig boek over een andere, onbekende wereld; wie is er te vertrouwen? Enorm spannend, want je wil toch weten of Roosje het zal halen!

*8/10*

Gelezen: "Niets was alles wat hij zei", Nic Balthazar

Ben is niet zoals de anderen: hij heeft autisme. Hij zegt nooit wat, hij sluit zich op in zijn eigen wereldje van muziek en computerspelletjes, en hij wordt zwaar gepest door zijn klasgenootjes. Op de chat ontmoet hij Barbie met wie hij over alles kan praten. Ze wil hem ontmoeten, en daarna besluit Ben zelfmoord te plegen.

Het verhaal van Niets: Het stond gewoon in de krant. Tim, een jongen van 17, gooit zich van het Gravensteen in Gent. Hij bleek (licht) autistisch te zijn. Maar vooral, hij werd al een leven lang gepest. Doodgepest. "Niets zal mij ooit kunnen troosten", verklaart de moeder in een interview.
Dit is het uitgangspunt voor
Niets was alles wat hij zei. De rest is pure fictie. Maar dan wel gebaseerd op een hoop research. Tim (of Ben) is immers niet alleen. Eén op vier jongeren zou al ooit zelfmoord hebben overwogen. Duizenden jongeren worden dagelijks gepest. Ook autisme is een fenomeen waarvan de ware omvang nog maar langzaam tevoorschijn komt.

Een heel realistisch boek dat je meevoert in Bens leefwereld. Dat de schrijver een Vlaming is, steekt hij niet onder stoelen of banken, maar net daarom dringen de dialogen scherper tot je door. Elke zin raakt je. Het einde is verrassend, misschien een beetje ongeloofwaardig, en toen herinnerde ik me plots dat ik het boek ooit al eens gelezen had. Ongelooflijk dat ik dat kon vergeten!

Verfilmd tot Ben X, die ik nog steeds niet gezien heb!