28 september 2011

Gelezen: "In koelen bloede", Truman Capote

koelen bloede.jpg

Een familie wordt volledig uitgemoord en de politie vindt eerst geen spoor naar de vermoedelijke daders. Als blijkt dat het gezin uitgemoord is om een handjevol geld en het moordenarenpaar een paar boefjes van het allerlaagste soort zijn, is dat het begin van een aangrijpend proces met maar één mogelijk einde: de doodstraf.

Truman Capote is een meesterlijke schrijver. Hij is in de eerste plaats journalist maar toen hij over het artikel van de moord struikelde, besloot hij er een boek van te maken. Hij had een fenomenaal geheugen en onthield ieder woord dat er werd gezegd. Bovendien slaagt hij erin om zichzelf volledig uit het verhaal te laten en dus enkel de onpartijdige verteller te zijn, terwijl hij zich wel degelijk in de levens van alle betrokkenen heeft geroerd, niet in het minst die van het moordenaarsduo, met wie hij een goede band opbouwde. Dit wordt in een extra hoofdstuk uitgelegd, toegevoegd door de vertaler.

Verdorie, dit moet je gelezen hebben!

 

* 8/10 *

17 augustus 2011

Gelezen: "De vanger in het graan", J.D. Salinger

vanger in het graan.jpg

 

* 8/10 *

19 juli 2011

Gelezen: "Een laatste blik", Susanna Moore

susanna moore,historisch,familie,indiëIndië als Engelse kolonie, 19e eeuw. Lady Eleanor, haar zus, broer en neef arriveren in Calcutta nadat ze in hun thuisland uit de gratie zijn gevallen. Haar broer Henry heeft er een hoge functie aangeboden gekregen en de Engelsen hebben geen moeite om hun luxueuze leventje voort te zetten in het vreemde klimaat met een stoet inboorlingen als hun personeel.
We zien alles door Eleanors ogen, waardoor je soms zelf dingen moet raden en het niet duidelijk is wat er juist is gebeurd. Wél overduidelijk is de incestueuze relatie tussen Eleanor en Henry...
De aparte, ironische kijk op de dingen rondom maakt Eleanors dagboek speciaal. Je krijgt gedetailleerde fragmenten, scherp geanalyseerd en geviseerd, over hun leven in en verre tochten door dat verre, onbegrepen land.

Er is ook voor een einde gezorgd, fijn vind ik dat: de familie keer na 7 jaar terug naar huis, en dat gaat ze niet allemaal even goed af.

Heerlijk om te lezen, al mag je je oplettendheid geen seconde laten verslappen want één woord bevat zoveel verborgen betekenissen dat ik op den duur overal complotten en intriges begon te zien.

*8/10*

13 juli 2011

Gelezen: "De Stad van de Dromende Boeken", Walter Moers

Walter Moers, fantasie, familieWelkom in de wondere wereld zonder mensen... Zamonië geheten.
Hoofdpersonage Hildegard is een lintworm uit de Lintwormburcht en dus gedoemd om zijn leven al schrijvend door te brengen. Om zijn jeugd af te sluiten, trekt hij naar dé boekenstad bij uitstek, Boekheem, waar het krioelt van de antiquaraten, vreemde wezens, schrijvers-in-spe en magie. Het gevaar loert om de hoek.

De arme Hildegard werkt zich algauw in de nesten en komt in het onontwarbare labyrint onder de stad terecht. Hier huizen zoveel mysterieuze monsters dat het er niet op lijkt dat hij ooit nog levend het daglicht zal weerzien. Het barst er van de boeken: gouden, gevaarlijke, giftige, behulpzame, vreedzame, verslindende, verslavende enzovoorts.
Bovendien loopt hij de legendarische Schaduwkoning tegen het lijf en hangt er een premie boven zijn hoofd zodat ook de boekenjagers hem op de hielen zitten...

Het boek is te groots opgezet. De gecreëerde wezens en de bizarre wereld komen niet echt over, eerder gekunsteld en een beetje "erover". De nietswetende lintworm komt bovendien zo arrogant over dat hij mijn sympathie niet kan wegdragen en ik bijna had gewild dat hij was opgevreten door een "spinxxx".
Het verhaal zelf was wel goed gevonden, de wezentjes ook mooi verzonnen, gelukkig waren er hier en daar tekeningen want het ontbrak me vaak aan voldoende verbeeldingskracht om me ze voor te stellen: met woorden alleen lukte het niet.

Ik had al heel wat gehoord over dit boek dus misschien waren mijn verwachtingen te hoog, maar het heeft ze zeker niet ingelost. Jammer.

*7/10*

09 maart 2011

Gelezen: "Als jij maar gelukkig bent", William Sutcliffe

als jij maar gelukkig bnet.jpgAchterflap: ... is het verhaal van drie moeders en hun drie zonen van rond de dertig, die zich niet zonder problemen staande proberen te houden in het leven. De ene geeft een weinig succesvol mannenmagazine uit, de andere worstelt met zijn homoseksualiteit en de derde is wanhopig bedroefd vanwege het stuklopen van zijn langdurige relatie.
Terwijl de vrouwen horrorverhalen uitwisselen over hun jongens, beseffen ze hoezeer ze de binding met het leven van hun kroost hebben verloren. Ze besluiten dan ook dat het tijd is om hun zonen te redden. Het plan daarvoor is even simpel als radicaal: ze bellen onaangekondigd bij ieder van hun zonen aan, met de mededeling dat ze een week zullen blijven. De resultaten van deze goede intenties van de moeders zijn zonder meer hilarish, vaak desastreus, nu en dan ontroerend en altijd meeslepend. 

Het is een leuk concept: drie vrouwen en hun drie zoons, en elk verhaal verteld vanuit nu eens dit, dan weer dat standpunt, zodat ieder van deze zes mensen aan bod komt, met hun idee over de ander, met hun eigen verhaal, met hun eigen belevenissen, met hun eigen geschiedenis. Toch wordt er geen twee keer hetzelfde verteld; er wordt makkelijk van vertelstandpunt gewisseld en het wordt nooit ingewikkeld.

Het einde is voorspelbaar: twee van de drie zoons gelukkig mét kleinkind voor de moeders, een derde met opzet alleen gelaten, want alle drie gelukkig, dat zou te veel op een happy end geleken hebben en dat scheen de schrijver vermijden te willen hebben.

7/10

03 maart 2011

Gelezen: "Sisi's winterlied", Lucas Zandberg

sisis-winterlied-lucas-zandberg-250pixw.jpgAchterflap: Tijdens haar Griekse les ontvangt keizerin Elisabeth van Oostenrijk (Sisi) een onheilsbericht. Haar enige zoon, kroonprins Rudolf, is samen met zijn minnares dood aangetroffen in zijn jachtslot te Mayerling. 
Eerst denkt het Weense hof aan moord, maar dan wordt duidelijk dat de geliefden een fataal liefdespact hebben gesloten.
In twee kunstig met elkaar verweven verhaallijnen volgen we de legendarisch mooie Sisi voor en na deze zware dag.
Ondanks de grenzeloze liefde van keizer Franz Joseph voelt zij zich al snel een gevangene van het hofceremonieel. Een knappe Hongaarse graaf, een veeleisende schoonmoeder en twee Belgische prinsessen kruisen haar levenspad. Maar vooral met haar kinderen heeft ze een unieke band. (En de rest is onleesbaar door het bibliotheeketiket.) 

Het irriteerde me mateloos dat de verschillende hoofdstukken van Sisi's leven door elkaar zijn gehaald, waardoor de logica van de chronologie compleet verloren gaat. Ik snap de bedoeling hiervan niet; wat voor nut heeft het om de lezer zo te verwarren?
Daardoor stond Sisi ver van me af, en bleef ze een verbitterd, egoïstisch kreng. Van haar imago als "lievelingetje van het volk" viel niets te merken. Ze was een slechte moeder, een waardeloze echtgenote en als keizerin stak ze geen poot uit. Liever zat ze in haar vertrekken volgens haarzelf geweldige poëzie te schrijven of rond te trekken door Europa.

Qua schrijfstijl was het wel oké, en als het in de juiste volgorde was geweest, had het me meer geboeid en had ik misschien beter begrepen waarom Sisi zo uitgegroeid is tot een verbitterde oude vrouw.

*7/10*

Gelezen: "De vreugde- en gelukclub", Amy Tan

vreugde.jpgAchterflap: "De vreugde- en gelukclub" verweeft vertellingen van twee generaties met elkaar. Vier dochters in het moderne Amerika ontkomen niet aan het gruwelijke verleden van hun Chinese moeders."

Vier moeders opgegroeid in China, en hun vier dochters opgegroeid in Amerika. Natuurlijk zorgt dat voor botsingen. Het geeft een intrigerend contrast mee tussen de oude waarden van de Chinese cultuur, en de moderne wereld van Amerika.
Doch op het einde heb je niet het gevoel dat het af is. Je krijgt niet mooi één chronologisch verhaal, maar stukjes en brokjes van acht verhalen, die samen geen geheel vormen, maar je slechts een indruk geven en vooral veel gevoel.

*8/10*

01 maart 2011

Gelezen: "Een meisje in het zand", Nathalie Abi-Ezzi

meisje in het zand.jpg*8/10*

12 november 2010

Gelezen: "De geschiedenis", Elsa Morante

morante-9029073624.jpgAchterflap: Deze bewogen sage speelt zich af in Rome tijdens de jaren dertig en veertig en vertelt het verhaal van de jonge weduwe Ida Mancuso en haar levenslustige zoon Nino. In 1941 wordt Ida verkracht en ze bevalt van Useppe, die wegens de oorlogsomstandigheden slecht groeit. Desondanks is Useppe zeldzaam vroegrijp en beschikt hij over een dieper inzicht dan de meeste volwassenen, die als verdoofd door één van de somberste tijden van de geschiedenis strompelen.

Ik las dit boek voor de tweede keer. Het ziet er vreselijk saai en langdradig uit, door z'n sobere cover en volgedrukte bladzijden. Ik heb lang moeten zoeken naar een kopie, en op vakantie heb ik het eindelijk opnieuw kunnen lezen en het blijft een pareltje. De lieve Useppe is zo levensecht geschetst, dat mijn hart brak op het einde van het boek. Nog weken daarna moest ik aan hem terugdenken, alsof ik hem echt had gekend! Morante slaagt er in om haar personages op zo'n bijzondere manier tot leven te wekken, dat ze je beste vrienden worden. Ze is een ware vertelster, en ik heb van elke zin genoten.
(Behalve van het filosofische deel waar David zichzelf helemaal laat gaan. Maar dat valt makkelijk over te slaan.)

*9/10*

10 november 2010

Gelezen: "Valentina's schoenen", Adriana Trigiani

valentinas.jpgAchterflap: De Angelina Shoe Company, sinds 1903 makers van exclusieve Italiaanse trouwschoenen en nu gevestigd in New York, bevindt zich in financiële problemen. De 33-jarige Valentina Roncalli is de meest getalenteerde leerling van haar grootmoeder. Het is aan Valentina om de familietraditie aan de moderne tijd aan te passen en zo het bedrijf te redden. 
Hoewel Valentina haar handen al vol heeft aan een ontluikende romance, haar vele familieverplichtingen en een ontwerpwedstrijd voor een gerenommeerd warenhuis, besluit ze af te reizen naar Italië om nieuwe technieken te leren voor een ontwerp waarmee ze iedereen versteld zal doen staan. Daar, in Toscane, Napels en op Capri, doet Valentina een ontdekking die haar leven verandert op een manier die ze zich nooit had kunnen voorstellen...

De cover leek me zo leuk, het verhaaltje heerlijk oppervlakkig, het soort waar je ontspannen in weg kan soezen. En raad 'ns, dat was het ook! Niet meer dan een romannetje, het verhaal over een jonge Amerikaanse vrouw met verre Italiaanse roots, een grote familie, een desastreus liefdesleven en geen doel in het leven, tot ze haar passie voor het schoenmakersvak ontdekt en tijdens een vakantie door het land van haar voorouders verliefd wordt.
Het had wel zeker met 1/3 kunnen ingekort worden want mevrouw Trigiani houdt heel erg van details, zeker als het over het uiterlijk van haar personages gaat: als lezer weet je altijd exact wie wat draagt, gaande van kleur tot lengte van de rok. Zucht. 

In het tweede deel trekt Valentina dan eindelijk naar Italië. Opnieuw voelde ik het vanbinnen knagen, alsof ik ginds was, ja lezen is ook een beetje vakantie nemen soms!

Een boek over schoenen en liefde, wat wil een vrouw nog meer? Het vervolg lezen, jep.

*7/10*