05 december 2011

Gelezen: "Liefde in tijden van cholera", Gabriel García Marquez

liefde in tijden van cholera.jpgDit is het verhaal van Florentino Ariza die als jonge man hopeloos verliefd wordt op de aristocratische Fermina Daza die hem echter keihard afwijst en uiteindelijk 50 jaar getrouwd zal zijn met de succesvolle, charismatische dokter Juvenal Urbino. Florentino Ariza geeft zijn grote liefde echter niet op en blijft haar haar ganse leven volgen, geduldig zijn beurt afwachtend.

Het verhaal sleepte me meteen mee in een wervelwind die de geuren van het moeras, de zee, de armoei en de camelia's met zich meedroeg. Een wereld ver van mijn bed, waarin Gabriel García me door een comfortabele patrijspoort voor de duur van 509 pagina's een kijkje gunde.

Ik vind het leuk dat hij continu en consistent ieder personage met naam en voornaam aanspreekt.
Ik vind het leuk dat alle personages zulke klinkende namen hebben dat ze wel notenbalken in een compositie lijken.
Ik vind het leuk dat woorden, zinnen en alinea's aan elkaar geweven worden tot parels van liederen - liefdesliederen.

Het einde was ronduit prachtig. Onverwacht, romantisch en zo roerend dat het pijn deed.

Gabriel García's schrijfstijl deed me onmiddellijk aan die van Isabel Allende denken, zonder twijfel mijn favorietste schrijfster. In tegenstelling tot Allende echter, klinken zijn zinsconstructies in mijn hoofd heel wat stroever. Mij lijkt het niet alsof de woorden uit zijn pen kwamen rollen, maar dat hij over elk zinsdeel een uur heeft moeten nadenken. Dat maakte het voor mij wat moeilijker leesbaar. Wat anderzijds niet wegneemt dat ik meermaals bijna mijn bus of halte heb gemist, omdat ik zo verdiept zat in de lotgevallen van Fermina Daza en de wedergevallen van Florentino Ariza.

Ik mis hen nu al.

19 juli 2011

Gelezen: "Een laatste blik", Susanna Moore

susanna moore,historisch,familie,indiëIndië als Engelse kolonie, 19e eeuw. Lady Eleanor, haar zus, broer en neef arriveren in Calcutta nadat ze in hun thuisland uit de gratie zijn gevallen. Haar broer Henry heeft er een hoge functie aangeboden gekregen en de Engelsen hebben geen moeite om hun luxueuze leventje voort te zetten in het vreemde klimaat met een stoet inboorlingen als hun personeel.
We zien alles door Eleanors ogen, waardoor je soms zelf dingen moet raden en het niet duidelijk is wat er juist is gebeurd. Wél overduidelijk is de incestueuze relatie tussen Eleanor en Henry...
De aparte, ironische kijk op de dingen rondom maakt Eleanors dagboek speciaal. Je krijgt gedetailleerde fragmenten, scherp geanalyseerd en geviseerd, over hun leven in en verre tochten door dat verre, onbegrepen land.

Er is ook voor een einde gezorgd, fijn vind ik dat: de familie keer na 7 jaar terug naar huis, en dat gaat ze niet allemaal even goed af.

Heerlijk om te lezen, al mag je je oplettendheid geen seconde laten verslappen want één woord bevat zoveel verborgen betekenissen dat ik op den duur overal complotten en intriges begon te zien.

*8/10*

03 maart 2011

Gelezen: "Sisi's winterlied", Lucas Zandberg

sisis-winterlied-lucas-zandberg-250pixw.jpgAchterflap: Tijdens haar Griekse les ontvangt keizerin Elisabeth van Oostenrijk (Sisi) een onheilsbericht. Haar enige zoon, kroonprins Rudolf, is samen met zijn minnares dood aangetroffen in zijn jachtslot te Mayerling. 
Eerst denkt het Weense hof aan moord, maar dan wordt duidelijk dat de geliefden een fataal liefdespact hebben gesloten.
In twee kunstig met elkaar verweven verhaallijnen volgen we de legendarisch mooie Sisi voor en na deze zware dag.
Ondanks de grenzeloze liefde van keizer Franz Joseph voelt zij zich al snel een gevangene van het hofceremonieel. Een knappe Hongaarse graaf, een veeleisende schoonmoeder en twee Belgische prinsessen kruisen haar levenspad. Maar vooral met haar kinderen heeft ze een unieke band. (En de rest is onleesbaar door het bibliotheeketiket.) 

Het irriteerde me mateloos dat de verschillende hoofdstukken van Sisi's leven door elkaar zijn gehaald, waardoor de logica van de chronologie compleet verloren gaat. Ik snap de bedoeling hiervan niet; wat voor nut heeft het om de lezer zo te verwarren?
Daardoor stond Sisi ver van me af, en bleef ze een verbitterd, egoïstisch kreng. Van haar imago als "lievelingetje van het volk" viel niets te merken. Ze was een slechte moeder, een waardeloze echtgenote en als keizerin stak ze geen poot uit. Liever zat ze in haar vertrekken volgens haarzelf geweldige poëzie te schrijven of rond te trekken door Europa.

Qua schrijfstijl was het wel oké, en als het in de juiste volgorde was geweest, had het me meer geboeid en had ik misschien beter begrepen waarom Sisi zo uitgegroeid is tot een verbitterde oude vrouw.

*7/10*

Gelezen: "De vreugde- en gelukclub", Amy Tan

vreugde.jpgAchterflap: "De vreugde- en gelukclub" verweeft vertellingen van twee generaties met elkaar. Vier dochters in het moderne Amerika ontkomen niet aan het gruwelijke verleden van hun Chinese moeders."

Vier moeders opgegroeid in China, en hun vier dochters opgegroeid in Amerika. Natuurlijk zorgt dat voor botsingen. Het geeft een intrigerend contrast mee tussen de oude waarden van de Chinese cultuur, en de moderne wereld van Amerika.
Doch op het einde heb je niet het gevoel dat het af is. Je krijgt niet mooi één chronologisch verhaal, maar stukjes en brokjes van acht verhalen, die samen geen geheel vormen, maar je slechts een indruk geven en vooral veel gevoel.

*8/10*

12 november 2010

Gelezen: "De geschiedenis", Elsa Morante

morante-9029073624.jpgAchterflap: Deze bewogen sage speelt zich af in Rome tijdens de jaren dertig en veertig en vertelt het verhaal van de jonge weduwe Ida Mancuso en haar levenslustige zoon Nino. In 1941 wordt Ida verkracht en ze bevalt van Useppe, die wegens de oorlogsomstandigheden slecht groeit. Desondanks is Useppe zeldzaam vroegrijp en beschikt hij over een dieper inzicht dan de meeste volwassenen, die als verdoofd door één van de somberste tijden van de geschiedenis strompelen.

Ik las dit boek voor de tweede keer. Het ziet er vreselijk saai en langdradig uit, door z'n sobere cover en volgedrukte bladzijden. Ik heb lang moeten zoeken naar een kopie, en op vakantie heb ik het eindelijk opnieuw kunnen lezen en het blijft een pareltje. De lieve Useppe is zo levensecht geschetst, dat mijn hart brak op het einde van het boek. Nog weken daarna moest ik aan hem terugdenken, alsof ik hem echt had gekend! Morante slaagt er in om haar personages op zo'n bijzondere manier tot leven te wekken, dat ze je beste vrienden worden. Ze is een ware vertelster, en ik heb van elke zin genoten.
(Behalve van het filosofische deel waar David zichzelf helemaal laat gaan. Maar dat valt makkelijk over te slaan.)

*9/10*

10 november 2010

Gelezen: "Het eiland onder de zee", Isabel Allende

Isabel-Allende-Het-eiland-onder-de-zee.jpgAchterflap: "Het eiland onder de zee is het verhaal van Zarité, een Caribische vrouw in de achttiende eeuw, die op haar negende als slavin wordt verkocht aan de Fransman Toulouse Valmorain, de eigenaar van één van de grootste suikerplantages op Haïti. Ze werkt voor zijn zenuwzieke echtgenote, verzorgt zijn zoontje en wordt zijn concubine. Algauw verwekt Valmorain een kind bij haar.
Als de slaven in opstand komen tegen hun onderdrukkers, kan Zarité zich ontdoen van het juk van haar meester, maar omwille van zijn kinderen helpt ze Valmorain het eiland te ontvluchten. Ze doen eerst het levendige Havana aan, om zich vervolgens in het opbloeiende New Orleans te vestigen. Daar zal Zarité de liefde vinden en de weg vrijmaken voor het geluk waarnaar ze zo lang heeft verlangd.

Dit boek is een prachtige weergave van Zarités lijdensweg, haar vallen en opstaan, haar "relatie" met Valmorain (waar irritant vaag over gebleven wordt), haar kinderen, haar grote liefde, de bedreiging van de slavenopstanden, hun spannende vlucht naar New Orleans, haar gevecht voor de vrijheid.

Je herkent meteen de lange fantasierijke zinsconstructies eigen aan Allende maar er worden in het verhaal te vaak zogezegd mysterieuze hiaten gelaten waarvan ik het nut niet snap; was Allende het verhaal beu? Had ze geen inspiratie meer? Moest ze inkorten omdat het boek anders te dik werd? Jammer...

*7/10* 

12 juli 2009

Gelezen: “Fluwelen begeerte”, Sarah Waters

Fluwelen begeerteAchterflap: Vaudeville in de Victoriaanse tijd: oesterverkoopster Nance raakt geobsedeerd door Kitty Butler, een vrouw die in de revue optreedt als man. Al snel staan ze samen op de planken in theaters in Londen en krijgen ze een hartstochtelijke relatie.

Sarah Waters schrijft enorm vlot, dat wist ik al van Vingervlug, dat ook de reden was waarom ik dit boek heb gekocht. Ze schrijft over Londen in de 19de eeuw alsof ze er zelf momenteel woont; zo heel gewoontjes, zonder overbodige uitweidingen over de toen normale levensgewoontes, alsof je er elke dag rondloopt. En ze kan vertellen - en óf ze kan vertellen! Vanaf bladzijde 1 stap je in het boek en word je ongenadig meegevoerd in Nancy's levensverhaal. Als Kitty, die absoluut niet als 'pot' bekend wil staan, haar laat zitten voor een man, valt Nancy van de regen in de drop. Schandknaap zijn gaat haar goed af, maar ook hier loopt ze telkens met haar kop tegen de muur. De weinig verhullende lesbische seksscènes gaan er soms ver over - óf ik heb een té levendige verbeelding, óf Waters vertelt té beeldend; ik denk dat het een combinatie van de twee is! - maar euhm lees daar snel over en wat overblijft is een fascinerend verhaal van een jonge, sterke vrouw die uiteindelijk op haar pootjes terecht komt.

En tóch vond ik Vingervlug beter!

* 8/10 *

 

17:30 Gepost door LJ in Volwassenenboeken | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, drama, historisch |  Facebook |

14 maart 2009

Gelezen: "Gangreen 1 - Black Venus" (Jef Geeraerts)

Black_VenusJef is eind de 20 en woont met vrouw en kinderen in Kongo, waar zijn taak er voornamelijk uit bestaat de zwartjes te dwingen graan te kweken ipv zich bezig te houden met (het veel lucratievere) drankstoken. Tussendoor duikt hij met elke beschikbare aantrekkelijke vrouw in bed - enkel zwarte vrouwen. Feitelijk is het boek een aaneenrijging van zijn seksuele belevenissen, maar gaandeweg krijg je een goed beeld van deze verbitterde, door seks geobsedeerde jonge man die door allerlei regels en wetten en zijn truttige echtgenote geketend is aan het leven. Op het einde is er een onderbreking van een jaar, en dan beland je bij de laatste maanden in Kongo, het land staat op het punt om onafhankelijk verklaard te worden, en je merkt de verandering in Jef: er zijn afschuwelijke dingen gebeurd in de ontbrekende maanden, waarover hij nachtmerries heeft. Dat maakt me toch nieuwsgierig naar de andere boeken...

Ik wilde dit boek vooral lezen omdet het bij uitgave in de jaren 60 heel veel ophef heeft gemaakt, en zelfs een tijd verboden is geweest.

Jef Geeraerts steekt zijn gevoel over Kongo's kolonialisatie door België dan ook niet over stoelen en banken. Hij hemelt het land helemaal op, de vrouwen, de natuur, maar tegelijk weet hij dat hij zélf ook, samen met de andere blanken, de ondergang voor het land betekent, ook al doet hij zo neerbuigend over die negers...

De titel? Black Venus, zo noemde hij één van zijn vele vrouwen; hij heeft een bepaald schoonheidsideaal voor ogen, zoals Milo ook zijn Venus had. Gangreen, is een ziekte waarbij levend weefsel afsterft of wegrot maar wat hij er precies mee bedoelt, weet ik niet; is dat het beeld dat hij heeft van Kongo, van de mens, van zichzelf?

Hoe dan ook is het bij het einde duidelijk dat arme Jef niet zal kunnen aarden in België, ver weg van zijn geliefde Kongo...

*8/10*

PS: als iemand graag een exemplaar heeft, ik heb het boek dubbel :-)

07 februari 2009

Gelezen: "Een wereld valt uiteen", Chinua Achebe

wereld valt uiteenAchterflap: Chinua Achebe is niet alleen Nigeria's bekendste schrijver die met zijn romans een solide basis gelegd heeft voor de Engelstalige Nigeriaanse literatuur. C.A. is ook de meest gelezen Afrikaanse schrijver die een enorme invloed uitoefent op de zwarte Afrikaanse literatuur. Een wereld valt uiteen is zijn eerste roman. In een monumentale taal, waarin het indrukwekkende karakter van de Ibo-taal prachtig ingeplooid is, verhaalt C.A. van de confrontatie tussen de Ibo-cultuur en de niet te stuiten koloniale krachten aan het eind van de vorige [19e] eeuw.

Okonkwe is een groot krijger en vast van plan 'carrière' te maken in zijn clan, als hij op een dag per ongeluk iemand dood en samen met zijn familie voor 7 jaren verbannen wordt. Wanneer hij terugkeert naar zijn dorp, heeft de witte man er zich al gevestigd en tweedracht gezaaid in het dorp. Het traditionele leven met de verering van hun voorvaderen en de noodzakelijke godenaanbidding dreigt uiteen te vallen...

Het zoveelste Blufboek op rij dat mij wist te boeien van begin tot einde. Ik heb nooit eerder Afrikaanse literatuur gelezen (Waris Dirie niet meegeteld) en het was een beetje raar om, na een tijdje ondergedoken te hebben geleefd in die oude, kleurrijke wereld vol magie en spreekwoorden, terug boven te komen in onze saaie kleurloze wereld...
Het is zeker de moeite waard om te lezen, je leert ineens wat bij over de oude Afrikaanse cultuur, en het is niet dik!

*8/10*

30 januari 2009

Gelezen: "Vingervlug", Sarah Waters

vingervlug_2004Achterflap: ...is een spannende thriller die de lezer meevoert naar de Londense onderwereld van de negentiende eeuw, vol verraad, bedrog en opportunisme. Het is de wereld van Oliver Twist 'met een twist'. Maar Vingervlug is ook een ontroerende liefdesgeschiedenis, een zoektocht naar identiteit, familie en vriendschap.

Susan is 17 en grootgebracht in een clandestien weeshuis bij mevrouw Sucksbey, die de baby's verkoopt maar lieve Susan als enige bij zich houdt tot ze volwassen is. Ze groeit op tussen de dieven en bedriegers, tot ze op een dag deel mag uitmaken van een complot: meesterbedrieger Gentleman heeft haar nodig om het rijke meisje Maud Lilly zo ver te krijgen met hem te trouwen, want dan zal hij een groot fortuin in handen krijgen. Maud zelf wil hij dumpen in een gesticht, en de buit zal hij met Susan delen.

Het verbaasde me dat dit boek zo dik was, toen de dag naderde waarop Maud eindelijk in het geniep zou gaan trouwen met Gentleman; dan zou het verhaal toch afgelopen zijn? Maar niets is minder waar; dan begint het pas, en de dingen lopen allemaal héél anders dan je had verwacht... Wie bedriegt er hier wie hm?
Fascinerend, meeslepend, prachtig! Dit boek verdient een plaatsje in mijn rode boekenkast!

*9/10*