25 februari 2010

De regenboog heeft maar acht kleuren - Peter Pohl

regenboogHeinrich is nog een kleuter als hij na de Tweede Wereldoorlog met zijn mama naar haar geboorteland Zweden terugkeert. Zijn vader is voor Duitsland gestorven en ze worden opgevangen door Heinrichs grootvader. De kinderen uit de buurt pesten Heinrich tot hij geen woord Duits meer spreekt en zichzelf Henrik noemt.

Henrik heeft een streepje voor op andere kinderen: hij vergeet nooit en hij weet van de Kwade Krachten die het leven bepalen. Zo mag hij nooit zijn huis verlaten, want als hij terugkeert zal alles veranderd zijn. Verlangen naar de toekomst is uit den boze, en hij moet oppassen met van mensen te houden, want mensen van wie hij houdt, sterven onvermijdelijk. Zoals zijn vriendjes back in Duitsland tijdens de bombardementen. Of zoals zijn eerste Zweedse vriendje dat met zijn slee onder een vrachtwagen terechtkomt. En zijn tweede vriendje, dat verdrinkt in het zwembad. Altijd wanneer Henrik éven niet kijkt...

Dan ontmoet hij Ylva, het eerste meisje dat zijn wereld betreedt. Zij redt hem van zijn pesters en leert hem geloven in, ja zelfs verlangen naar een toekomst. Maar dan slaat het noodlot toe - when you least expect it.

De titel verwijst naar de sprookjes die Henriks opa hem heeft verteld, en die Henrik verder heeft verzonnen. Hoeveel kleuren heeft de regenboog? Zeven, ziet hij als hij zeven is. Maar op zijn achtste verjaardag, die samenvalt met die van Ylva, zien ze allebei in de spiegel dat de regenboog nu acht kleuren heeft. En daar zal het bij blijven, zo voorspelt de titel al.

Ik heb dit boek intussen al meermaals gelezen, en telkens weer grijpt het mij aan, tijdens mijn zwakste momenten huil ik zelfs voluit om zoveel pech - vooral omdat ik mezelf in Henrik herken: ook ik durf niet uitkijken of verlangen naar een leuke gebeurtenis, omdat het dan gegarandeerd misloopt, zo heeft het verleden meermaals bewezen. (Niet dat er in mijn omgeving al mensen gestorven zijn. Maar dat kan nog komen, he.)

Peter Pohl kruipt zelf helemaal in de huid van zijn hoofdpersonage. De zinsconstructies zijn die van een zevenjarige, zodat je je als lezer in Henriks hoofd waant. Pohl bezit het ongelooflijke vermogen een verhaal zo neer te zetten dat, hoe ongeloofwaardig het op het eerste zicht lijkt, je er toch onverwoordelijk in gaat geloven. Naar 't schijnt zou het grootste deel van zijn boeken (27 stuks!) gebaseerd zijn op zijn leven. Ge moet niet vragen hoe triest dat was... Hoedanook er zijn slechts vier boeken van hem uit het Zweeds vertaald naar een leesbare taal. Allemaal lezen!
(En op een dag zal ik Zweeds leren en de vervolgboeken van 'De regenboog heeft maar acht kleuren' lezen. Goed voornemen.)

25 december 2009

Gelezen: "Revolutionary Road", Richard Yates

revolutionary-road1Revolutionary Road speelt eind jaren vijftig, Amerika floreert. Frank en April Wheeler zijn een aantrekkelijk stel dat met hun twee kinderen in een welvarende buitenwijk woont. Maar gelukkig of zelfs maar tevreden zijn ze niet. Frank heeft een saaie kantoorbaan en April treurt om een mislukte carrière als actrice. Met ontzetting ziet de lezer toe hoe stille wanhoop en gefnuikte dromen de façade van een gelukkig gezin wegvreten. Een roman over de diepste onvolkomenheden van de mens.

Ik zag eerst de film, en toen ik over het boek een aantal positieve reacties las (o.a. hier), besloot ik mij er ook aan te wagen. Omdat ik al wist hoe dramatisch het ging aflopen, was ik min of meer voorbereid. In het boek zie je alles echter niet door het scherpe oog van de camera, maar veeleer omfloerst door Franks ideeën en levenswijze. Terwijl ze hun verhuis naar Parijs voorbereiden en hun relatie floreert, gaat het op Franks werk onverhoeds beter, ja hij krijgt zelfs promotie aangeboden, en dan is er nog het knappe secretaresje dat voor wat afleiding zorgt. Als April zwanger wordt, kunnen de Europese plannen opgeborgen worden. Terwijl April steeds ongelukkiger wordt, lijkt Frank open te bloeien. April besluit haar lot in eigen handen te nemen...

Yates laat na de fatale afloop nog even zien hoe het met de andere personages in het boek doorgaat. Je kan véél beter meeleven met hen, zelfs met de arrogante Frank Wheeler. O de pijn als April steeds verder wegzinkt tot er voor haar maar één oplossing overblijft, de onvermijdelijkheid van die afloop, het vrat dágen daarna nog aan me!

Vreselijk boek, het laat je niet los. En toegegeven, ik kreeg een beetje schrik als ik bedacht dat ik later misschien ook zo zal eindigen: saaie kantoorjob, huisvrouw, kindjes, wat valt er méér te maken van je leven? Hm...

* 8/10 *

10:45 Gepost door LJ in Volwassenenboeken | Permalink | Commentaren (1) | Tags: leven, drama, richard yates |  Facebook |

13 november 2009

Gelezen: "PS: Ik hou van je" (Cecilia Ahern)

ps ik hou van jeAchterflap: Holly en Gerry zijn een jong getrouwd stel. De twee maken vaak grapjes over het feit dat Holly niet zonder Gerry zou kunnen leven. Het idee van 'De Lijst' was dan ook eigenlijk als grap bedoeld: als Gerry iets zou overkomen, zou hij een lijst voor Holly achterlaten met dingen die ze zou moeten doen. Wanneer het noodlot toeslaat en Gerry ongeneeslijk ziek wordt, stort Holly's wereld in. Een paar maanden na zijn dood besluit ze een mysterieus pakje op te halen bij haar ouders. Gerry blijkt zonder dat ze het wist woord te hebben gehouden, en heeft De Lijst opgesteld. In het pakje bevindt zich, voor iedere maand, een envelop met een opdracht. Het geeft Holly de kracht om verder te gaan, nieuwe uitdagingen aan te gaan en erachter te komen dat liefde nooit verdwijnt maar altijd in je hart blijft bestaan.

Iedereen kent de film, en ik wist dus niet dat het op een boek was gebaseerd. Het boek is echter veel realistischer. Het gaat dieper in op Holly's gevoelens, het toont haar ups en downs, en het verbaast niemand dat downs vaker voorkomen dan ups. In de film ontmoet ze algauw iemand anders en durft ze weer verliefd worden, want ja, romantische films móeten toch altijd een happy end hebben? In het boek is dit echter niet zo!

Zeker een aanrader...

* 8/10 *

06 juli 2009

Gezien: "Yes man" (2008)

yesmanposterCarl leidt nog steeds onder de breuk met zijn ex en krijgt zijn middelmatige leventje maar niet tot wat hij het zou willen, tot hij op een dag de opdracht krijgt om “ja” te zeggen op alles wat hem wordt gevraagd. Zo komt hij op zijn eerste avond als aanhanger van het “ja” zeggen terecht in een park zonder benzine en met een platte gsm, maar bij het benzinestation ontmoet hij Allison. Carls levensstijl verandert nu drastisch; hij is niet langer de saaie verzekeringsagent…

Buiten de Redbull scène trekt Jim Carrey geen gekke bekken zodat zijn fans (like myself) op hun honger blijven zitten. Het verhaal zelf geeft je de boodschap dat je het leven niet zo ernstig moet nemen, maar ook plezier moet maken door vaker “ja” te zeggen. I like! Gebaseerd op het boek van Danny Wallace.

* 8/10 *