01 maart 2011

Gelezen: "Een meisje in het zand", Nathalie Abi-Ezzi

meisje in het zand.jpg*8/10*

25 februari 2010

De regenboog heeft maar acht kleuren - Peter Pohl

regenboogHeinrich is nog een kleuter als hij na de Tweede Wereldoorlog met zijn mama naar haar geboorteland Zweden terugkeert. Zijn vader is voor Duitsland gestorven en ze worden opgevangen door Heinrichs grootvader. De kinderen uit de buurt pesten Heinrich tot hij geen woord Duits meer spreekt en zichzelf Henrik noemt.

Henrik heeft een streepje voor op andere kinderen: hij vergeet nooit en hij weet van de Kwade Krachten die het leven bepalen. Zo mag hij nooit zijn huis verlaten, want als hij terugkeert zal alles veranderd zijn. Verlangen naar de toekomst is uit den boze, en hij moet oppassen met van mensen te houden, want mensen van wie hij houdt, sterven onvermijdelijk. Zoals zijn vriendjes back in Duitsland tijdens de bombardementen. Of zoals zijn eerste Zweedse vriendje dat met zijn slee onder een vrachtwagen terechtkomt. En zijn tweede vriendje, dat verdrinkt in het zwembad. Altijd wanneer Henrik éven niet kijkt...

Dan ontmoet hij Ylva, het eerste meisje dat zijn wereld betreedt. Zij redt hem van zijn pesters en leert hem geloven in, ja zelfs verlangen naar een toekomst. Maar dan slaat het noodlot toe - when you least expect it.

De titel verwijst naar de sprookjes die Henriks opa hem heeft verteld, en die Henrik verder heeft verzonnen. Hoeveel kleuren heeft de regenboog? Zeven, ziet hij als hij zeven is. Maar op zijn achtste verjaardag, die samenvalt met die van Ylva, zien ze allebei in de spiegel dat de regenboog nu acht kleuren heeft. En daar zal het bij blijven, zo voorspelt de titel al.

Ik heb dit boek intussen al meermaals gelezen, en telkens weer grijpt het mij aan, tijdens mijn zwakste momenten huil ik zelfs voluit om zoveel pech - vooral omdat ik mezelf in Henrik herken: ook ik durf niet uitkijken of verlangen naar een leuke gebeurtenis, omdat het dan gegarandeerd misloopt, zo heeft het verleden meermaals bewezen. (Niet dat er in mijn omgeving al mensen gestorven zijn. Maar dat kan nog komen, he.)

Peter Pohl kruipt zelf helemaal in de huid van zijn hoofdpersonage. De zinsconstructies zijn die van een zevenjarige, zodat je je als lezer in Henriks hoofd waant. Pohl bezit het ongelooflijke vermogen een verhaal zo neer te zetten dat, hoe ongeloofwaardig het op het eerste zicht lijkt, je er toch onverwoordelijk in gaat geloven. Naar 't schijnt zou het grootste deel van zijn boeken (27 stuks!) gebaseerd zijn op zijn leven. Ge moet niet vragen hoe triest dat was... Hoedanook er zijn slechts vier boeken van hem uit het Zweeds vertaald naar een leesbare taal. Allemaal lezen!
(En op een dag zal ik Zweeds leren en de vervolgboeken van 'De regenboog heeft maar acht kleuren' lezen. Goed voornemen.)

06 oktober 2009

Gezien: "Inglorious Basterds" (2009)

inglorious basterds
inglorious-basterds-4De ene verhaallijn toont hoe Aldo "Apache" Raine en zijn team van 'Basterds' nazi's gaan vermoorden in Frankrijk en hoeveel plezier zij daaraan beleven, en de andere verhaallijn toont hoe Shosanna's familie wordt afgeslacht door de nazi's, maar zij kan ontsnappen en begint een ander leven als uitbaatster van een cinemaatje.
De Basterds vatten het plan op om een aanslag te plegen op de première van één van Goebbels films, waar tot hun grote vreugde ook Hitler aanwezig zal zijn. Niet toevallig vindt deze première plaats in Shosanna's cinema, en zij vindt hierin de perfect gelegenheid om wraak te nemen in naam van alle joden.
Uiteraard loopt er het één en ander mis...

Brad Pitts personage is zonder twijfel het beste aan deze film - naast de subtiele humor van Tarantino, de muziek die het drama onderstreept, de uitgesponnen dialogen, de titels in uiteenlopende lettertypes alsof er geen geld was voor netjes ontworpen letters, de typische bloederige details - maar iedereen weet dat hij een steracteur is. Zijn overdreven Amerikaanse accent, zijn nonchalante "ik blijf altijd kalm" rol, het is té hilarisch voor woorden. Denk ik maar aan de "wij doen of we Italianen zijn" scène...

04 september 2009

Gezien: "Atonement" (2007)

atonementdvdDe 13-jarige Briony observeert huisvriend Robbie en concludeert, op basis van overhaast getrokken, op haar kinderlijke fantasie gebaseerde veronderstellingen, dat hij een seksmaniak is. Als haar 16-jarige nichtje verkracht wordt, verdenkt ze dan ook Robbie van deze misdaad en hoewel ze hem niet goed heeft kunnen zien in het donker, wijst ze voor politie en rechtbank Robbie als de schuldige aan, zodat hij in de gevangenis belandt.

Verfilming van het gelijknamige boek van Ian McEwan. Een vreselijk ontroerend drama. En mooi verfilmd; verschillende scènes had ik mij net zo voorgesteld. Uiteraard moeten er altijd dingen veranderd en stukken verwijderd worden om het verhaal hapklaar te maken voor de kijker, maar ze hebben flink hun best gedaan en de grote lijnen worden precies zoals in het boek overgebracht. (Wel zijn nog niet eens de helft van alle in het boek beschreven oorlogse gruwelijkheden in de film weergegeven.)
Misschien had ik de film niet meteen na het lezen van het boek mogen kijken, aangezien ik nu nog exact wist wat er zou gaan gebeuren en ik niet meer voor verrassingen kwam te staan. Maar nog steeds vind ik het zo'n triest verhaal...

* 8/10 * (ondanks de aanwezigheid van Miss "ik-sta-altijd-met-mijn-mond-open-omdat-ik-denk-dat-dat-sexy-is" Keira Knightley)

01 februari 2009

Gezien: "Charlie Wilson's War" (2007)

charlie-wilsons-warCharlie is een Amerikaans congreslid dat door zijn rijke vriendin Joanne midden in de Koude Oorlog terecht komt, en in Afghanistan ziet hoe onschuldige burgers verminkt, vermoord en verkracht werden door de Russen. Hij besluit hen te gaan helpen, ook al moet hij daarvoor het onmogelijke doen: Palestina, Israël, Egypte, Saoudi-Arabië en Afghanistan laten samenwerken om de Sovjet-Unie en daarmee de communisten te verslaan.

Het schrijnende aan deze film is dat het gebaseerd is op een 'true story', en dat het einde, zoals iedereen wel weet, niet bepaald happy is, want toen de Russen eenmaal verslagen waren, werden die arme landen in de steek gelaten en moesten ze het zelf maar zien te redden met een bevolking waarvan alle volwassen mannen dood en alle dorpen verwoest waren...

Een film met Tom Hanks die zo'n vreselijk sexy Texaans accent heeft, en Julia Roberts met een gigantisch kapsel.

*8/10*

23 augustus 2008

Gelezen: "De schaduw van de wind", Carlos Ruiz Zafón

schaduwDaniel is nog een kind als hij voor het eerst een boek van Julian Carax in handen houdt. Hij is onmiddellijk weg van de schrijver en wil alles over hem te weten komen. Zijn zoektocht leidt hem jaren later rond in zijn geboortestad Barcelona, die nog wel meer geheime en duistere praktijken voor hem verbergt. Bijgestaan door de hilarische Fermin ontdekt hij steeds meer overeenkomsten tussen zijn leven en dat van Julian, die spoorloos verdwenen lijkt. De zoektocht is uiteraard niet zonder hindernissen; wie is die vrouw die Julian beweert te kennen; spreekt ze de waarheid? En welke wrok koestert inspecteur Fumero tgo Carax dat hij hem ten koste van alles wil vermoorden?

Het is een dik boek, met veel personages zodat je je gedachten er stevig bij moet houden; in elk hoofdstuk wordt weer een nieuw aspect toegevoegd aan het leven van de mysterieuze Carax of dat van andere personages, en het is moeilijk om op den duur nog een onderscheid te maken tussen al die namen en karakters uit heden en verleden. Zeker als je, zoals ik, het boek twee maanden opzij hebt gelegd om dan weer gewoon verder te lezen waar ik was gebleven... Bad idea :-)
Het leest erg vlot en voert je mee door de donkere straatjes van het Barcelona van een halve eeuw geleden naar geheime hoekjes en griezelige huizen. De gedetailleerde uitweidingen zijn vergelijkbaar met die van Isabel Allende, maar bij haar zijn ze niet hinderlijk, hou ik er zelfs van, en hier las ik ze soms heel erg diagonaal, om ervan af te zijn. Het personage van Fermin verbrak de eentonigheid gelukkig en maakte de zoektocht nóg spannender en mysterieuzer.
Het is zeker de moeite waard om uit te lezen!! (En vergeet de epiloog niet, want bijna was ik zo woedend op die stomme Daniel dat ik het boek aan de kant had gesmeten, maar dan had ik nooit geweten hoe het écht was afgelopen!)

*8/10*

25 juli 2008

Gezien: "The Hunting Party"

thehuntingparty_l200708241644Gebaseerd op een waargebeurd verhaal: "only the most ridiculous parts are true" meldde de aftiteling. Maar dat is het hem nu net: alles in die film lijkt zo ongeloofwaardig. De meest gezochte oorlogsmisdadiger (vergelijkbaar met Osama Bin Laden) is na vijf jaar nog steeds niet gevonden, terwijl de CIA er bovenop zou zitten? Ge vraagt u af waar ze mee bezig zijn hé...

Het verhaal: Simon Hunt (Richard Gere) was ooit een zeer gerenomeerde journalist. Hij en zijn cameraman 'Duck' (Terence Howard) versloegen alle oorlogen, tot Simon zijn geliefde verkracht en vermoord terugvond. Vermoord door 'the Fox' en zijn maten, die alle moslims uit Servië wilden. Simon raakte aan de grond, Duck vond elders werk.
In Sarajevo, vijf jaar later, ontmoeten ze elkaar weer en Simon kan zijn oude makker overtuigen om mee op zoek te gaan naar de Fox. Met groentje Benjamin (Jesse Eisenberg) op sleeptouw wagen ze zich de bergen in... en raken hem op het spoor, maar ze riskeren hun leven!
De Fox ontvoert hen namelijk maar net als ze vermoord zullen worden, valt de CIA binnen. Om hen te redden, maar de Fox laten ze lopen!
De drie besluiten door te gaan, tegen het 'advies' van de CIA in...

Een film over moed, rechtvaardigheid, corruptie en vastberadenheid...

Trailer op YouTube:

Gelezen: "Vuurwerk en ventilators", Amelie Nothomb

Kleine Amélie woont in het ghetto van Peking tussen andere buitenlandse kinderen en voert daar oorlog tegen de Duitsers. Het is een bloederige oorlog, ze kennen geen medelijden of vergiffenis. Tot de volwassenen zich ermee komen bemoeien, dan is de pret er af. Elena komt in het ghetto wonen, een Italiaanse schone voor wie Amélie alles zou doen om haar liefde te kunnen winnen, en zo ontdekt ze dat liefde eigenlijk ook oorlog is.

Amélie Nothomb heeft al vele boeken geschreven en altijd zit er wel een autobiografisch element in. Door haar vader, die ambassadeur was, heeft ze heel wat van de wereld gezien en vooral Japan heeft zijn stempel op haar achtergelaten (Van angst en beven). Dit is haar tweede roman, uit 1993.
Ze schrijft raak, nooit langdradig en haar boeken zijn meestal dun, dus een aanrader voor iedereen!

*8/10*